03 Feb

ATITUDINE ORTODOXĂ

LUARE DE POZIȚIE A ARHIEPISCOPULUI GRECIEI, 

KIR IERONIMOS, ÎN LEGĂTURĂ CU STAREA NAȚIUNII ELENE

Κραυγή αγωνίας από Αρχιεπίσκοπο σε Παπαδήμο για την Ελλάδα

Πέμπτη, 02 Φεβρουάριος 2012

Γράφει ο Αιμίλιος Πολυγένης – 11.57

Κραυγή αγωνίας για το μέλλον του τόπου που υποθηκεύεται απευθύνει με επιστολή του ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος στον Πρωθυπουργό Λ. Παπαδήμο.

Ο Αρχιεπίσκοπος χρησιμοποιώντας σκληρή γλώσσα αναφέρει στην επιστολή του πως η υπομονή των Ελλήνων εξαντλήθηκε και δεν μπορεί να αγνοείται ο κίνδυνος κοινωνικής ανάφλεξης “ούτε από εκείνους που διατάσσουν, ούτε από εκείνους που εκτελούν τις φονικές συνταγές τους».

Συντάξεις κόπηκαν, μεροκαματιάρηδες είναι σε απόγνωση και η ανασφάλεια έχει φωλιάσει σε κάθε ελληνικό σπίτι, σημειώνει ο κ. Ιερώνυμος.

Μόνα θετικά σημάδια είναι πως αυτές τις ώρες, λέει ο κ. Ιερώνυμος, ξεπροβάλλει το φιλότιμο και ο αγνός πατριωτισμός των Ελλήνων που στηρίζουν  τους απελπισμένους.

Ο Αρχιεπίσκοπος χαρακτηρίζει όλες τις πολιτικές που χρησιμοποιήθηκαν μέχρι σήμερα (Βλ. Μνημόνιο) αποτυχημένες, υπογραμμίζοντας πως δεν είναι δυνατόν να ζητούνται και άλλα σκληρότερα, επώδυνα και άδικα μέτρα «στην ίδια αδιέξοδη και αποτυχημένη γραμμή του πρόσφατου παρελθόντος μας».

«Ζητούνται ακόμη μεγαλύτερες δόσεις ενός φαρμάκου που αποδεικνύεται θανατηφόρο» λέει ο Αρχιεπίσκοπος στην επιστολή του στον Πρωθυπουργό και αφήνει αιχμές για την επιθυμία τους να υποθηκεύσουν την εθνική μας κυριαρχία.

«Υποθηκεύουν τον πλούτο που έχουμε, αλλά και αυτόν που μπορεί να αποκτήσουμε στα εδάφη και τις θάλασσές μας», κάνοντας λόγο για «ύποπτη εμμονή σε αποτυχημένες συνταγές. Και είναι προκλητικές οι αξιώσεις τους σε βάρος της Εθνικής μας κυριαρχίας».

Ο Αρχιεπίσκοπος καλεί όλους να αποκρούσουν τους έξωθεν εκβιασμούς και τις θανατηφόρες συνταγές τους, υποστηρίζοντας πως η Ελλάδα δεν μπορεί να χαθεί ούτε γιατί κάποιοι το πίστεψαν, ούτε γιατί κάποιοι μπορεί να το θέλουν».

Ολόκληρη η επιστολή:

Εξοχώτατε κύριε Πρόεδρε,

Σπαράσσεται η καρδιά και θολώνει ο νους μας με όσα συνέβησαν τους τελευταίους καιρούς και εξακολουθούν να συμβαίνουν στον Τόπο μας.

Άνθρωποι με αξιοπρέπεια χάνουν, από τη μία στιγμή στην άλλη, τη δουλειά, ακόμη και το σπίτι τους.

Το φαινόμενο των αστέγων, αλλά και των πεινασμένων – φαινόμενο κατοχικών εποχών – παίρνει εφιαλτικές διαστάσεις. Οι άνεργοι αυξάνονται κατά χιλιάδες μέρα με τη μέρα.

Το ίδιο και τα λουκέτα μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων. Τα νέα παιδιά, τα καλύτερα μυαλά του Τόπου, παίρνουν τον δρόμο της μετανάστευσης.

Οι πατεράδες μας δεν μπορούν να ζήσουν, μετά τις δραματικές περικοπές των συντάξεών τους.

Οικογενειάρχες και ιδίως οι πιο φτωχοί, οι πολύτεκνοι, οι μεροκαματιάρηδες, βρίσκονται σε απόγνωση, μετά τις αλλεπάλληλες περικοπές των μισθών τους και τους αβάσταχτους νέους φόρους.

Η πρωτόγνωρη καρτερία των Ελλήνων εξαντλείται, η οργή παραμερίζει τον φόβο και ο κίνδυνος κοινωνικής ανάφλεξης δεν μπορεί να αγνοείται πια, ούτε από εκείνους που διατάσσουν, ούτε από εκείνους που εκτελούν τις φονικές συνταγές τους.

Στις δύσκολες και – αναντίλεκτα- κρίσιμες αυτές ώρες, οφείλουμε όλοι να ξέρουμε και να καταλαβαίνουμε τι σημαίνει το γεγονός ότι η ανασφάλεια, η απόγνωση και η κατάθλιψη έχουν φωλιάσει σε κάθε ελληνικό σπίτι.

Ότι προκάλεσαν δυστυχώς – και συνεχίζουν να προκαλούν – ακόμη και αυτοκτονίες, εκείνων που δεν μπόρεσαν να αντέξουν το δράμα των οικογενειών και τον πόνο των παιδιών τους.

Μπροστά σε όλα αυτά, η Εκκλησία της Ελλάδος αξιοποιεί κάθε δυνατότητα αλληλεγγύης. Και είναι θετικό που, μέσα στην τόση καταχνιά, ξεπροβάλλει η ευαισθησία, το φιλότιμο και ο αγνός πατριωτισμός των Ελλήνων.

Για να δώσει ένα πιάτο φαϊ, ένα ρούχο, μια ανάσα ζωής στους απελπισμένους.

Δυστυχώς, όμως. Όπως ξεκάθαρα φαίνεται πλέον, το δράμα της Πατρίδας μας όχι μόνο δεν τελειώνει εδώ, αλλά μπορεί να προσλάβει και νέες ανεξέλεγκτες διαστάσεις.

Ζητούνται, άλλωστε, τις ώρες αυτές, ακόμη σκληρότερα, ακόμη πιο επώδυνα, ακόμη πιο άδικα μέτρα, στην ίδια αδιέξοδη και αποτυχημένη γραμμή του πρόσφατου παρελθόντος μας.

Ζητούνται ακόμη μεγαλύτερες δόσεις ενός φαρμάκου που αποδεικνύεται θανατηφόρο.

Ζητούνται δεσμεύσεις που δεν λύνουν το πρόβλημα, αλλά αναβάλλουν μόνο προσωρινά τον προαναγγελθέντα θάνατο της Οικονομίας μας. Και υποθηκεύουν, ταυτόχρονα, την εθνική μας κυριαρχία.

Υποθηκεύουν τον πλούτο που έχουμε, αλλά και αυτόν που μπορεί να αποκτήσουμε στα εδάφη και τις θάλασσές μας.

Υποθηκεύουν την Ελευθερία, τη Δημοκρατία, την Εθνική μας Αξιοπρέπεια.

Απογοητευμένοι, απελπισμένοι και ανήσυχοι Ελληνες μας ρωτούν και ζητούν υπεύθυνες, ειλικρινείς και πειστικές απαντήσεις.

Ρωτούν τι τους ξημερώνει η επόμενη ημέρα.

Ρωτούν που πάει η Πατρίδα μας. Ρωτούν τι επιτέλους μπορεί να σταματήσει το δράμα.

Τι μπορεί να ξαναγεννήσει την χαμένη ελπίδα. Δυστυχώς όμως !

Στη διαμόρφωση των αποφάσεων, οι φωνές των απελπισμένων, οι φωνές των Ελλήνων, αγνοούνται προκλητικά.


Δυστυχώς, σήμερα, οι Έλληνες δεν βρίσκουμε απάντηση ούτε στα όσα έγιναν και εξακολουθούν να γίνονται, ούτε στα όσα ζητούνται από τους ξένους.

Είναι, μάλιστα, τουλάχιστον ύποπτη η εμμονή τους σε αποτυχημένες συνταγές.

Και είναι προκλητικές οι αξιώσεις τους σε βάρος της Εθνικής μας κυριαρχίας. Και αυτό είναι, ίσως, το πιο ανησυχητικό.

Δεν μπορεί, άλλωστε να αγνοείται από κανέναν ότι οι αντοχές των ανθρώπων γύρω μας εξαντλήθηκαν. Όπως εξαντλήθηκαν και οι αντοχές της πραγματικής οικονομίας.

Και βέβαια, δεν μπορεί παρά να υπάρχουν μπροστά μας και άλλοι δρόμοι.

Δρόμοι πνευματικής ανάτασης και οικονομικής ανάταξης.

Δρόμοι δημιουργίας, ελπίδας και προοπτικής.

Δρόμοι ανοικτοί για κάθε Ελληνίδα και κάθε Έλληνα.

Σε αυτούς τους δρόμους οφείλουμε να πορευθούμε όλοι, με τη συναίσθηση της μετάνοιας. Ενώνοντας τις αστείρευτες δυνάμεις του Έθνους μας.

Αποκρούοντας, ταυτόχρονα, τους έξωθεν εκβιασμούς και απορρίπτοντας τις θανατηφόρες συνταγές τους.

Έχοντας, πάνω απ’ όλα, ακλόνητη τη βεβαιότητα, ότι με τη βοήθεια του Θεού και την πίστη στις δυνατότητές μας μπορούμε να τα καταφέρουμε.

Η Ελλάδα του Πολιτισμού, η Ελλάδα της Ιστορίας, η Ελλάδα των Παραδόσεων δεν μπορεί να χαθεί ούτε γιατί κάποιοι το πίστεψαν, ούτε γιατί κάποιοι μπορεί να το θέλουν. Η Ελλάδα μας μπορεί να σταθεί στα πόδια της. Μπορεί, και πάλι, να τραβήξει μπροστά.

Εξοχώτατε κύριε Πρόεδρε,

Αυτόν τον δρόμο αναζητούμε και προσδοκούμε οι Έλληνες σήμερα…

 

Traducere www.razbointrucuvant.ro

LUARE DE POZIȚIE A ARHIEPISCOPULUI GRECIEI,

KIR IERONIMOS, ÎN LEGĂTURĂ CU STAREA NAȚIUNII ELENE

Romfea.gr: Strigăt de durere pentru Grecia din partea Arhiepiscopului către Papadimos

Joi, 02 Februarie 2012

Relatează Emilios Poligenis – 11.57

Un strigăt de durere pentru viitorul țării care astăzi este amanetat, adresează în scrisoarea sa Arhiepiscopul Atenei și al întregii Elade, kir Ieronimos către primul ministru Papademos. Folosind un limbaj dur, Arhiepiscopul spune în scrisoarea sa că răbdarea poporului grec s-a terminat și că nu poate fi ignorant pericolul unor revolte sociale “nici de către cei care comandă, nici de către cei care execută ordinele lor criminale”.

Pensiile au fost tăiate, angajații sunt disperați și nesiguranța s-a cuibărit în fiecare cămin din Grecia, afirmă kir Ieronimos. Singurul aspect pozitiv este faptul că în aceste momente iese în evidență caracterul milos și patriotismul grecilor care îi ajută pe cei disperați. Arhiepiscopul a caracterizat toate politicile care au fost adoptate până acum (vezi acordul cu FMI) ca fiind eșecuri, subliniind că nu este posibil să se ceară și alte măsuri, mai grele, dureroase și nedrepte, “urmând aceeași linie ca cea din trecutul nostru recent, care vor eșua și vor conduce în impas”.

“Ni se prescriu doze și mai mari dintr-un medicament care se dovedește a fi mortal” spune Arhiepisopul în scrisoarea sa către premier, și acest lucru lasă porțile deschise dorinței unora de a ipoteca suveranitatea noastră națională. “Amanetarea bogăției noastre prezente, dar și pe cea pe care o putem obține în viitor din pământul și marea noastră”, ne duce cu gândul la o “suspectă insistentă pentru aceste rețete ale eșecului. Pretențiile lor împotriva suveranității noastre naționale sunt sfidătoare”.

Arhiepiscopul îi cheamă pe toți să respingă șantajul venit din exterior și rețetele lor aducătoare de moarte, susținând faptul că Elada nu va pieri “pentru că unii au crezut acest lucru sau și-l doresc”.

Scrisoarea completă:

“Excelența Voastră domnule Președinte [al Consiliului de Miniștri al Guvernului = Premier,n.razbointrucuvant.],

Ni se rupe inima și nu putem înțelege toate cele care s-au întâmplat în ultima vreme și contiună să se întâmple în țara noastră. Oameni demni își pierd, de la o zi la alta, serviciul chiar și casele. Fenomenul celor fără adăpost și al celor înfometați – ce amintește de vremurile ocupației – ia dimensiuni de coșmar. Zi de zi numărul șomerilor crește cu miile.

La fel se întâmplă și cu falimentul întreprinderilor mici și medii. Tinerii noștri, cele mai bune minți ale țării, emigrează. Părinții noștrii nu mai pot supraviețui, în urma dramaticelor tăieri de pensii. Familiile, și mai ales cele sărace, muncitorii, se găsesc într-o situație disperată în urma repetatelor tăieri de salarii și a noilor taxe insuportabile.

Rezistența fără precedent a grecilor se epuizează, furia depășește frica și pericolul unor revolte sociale nu mai poate fi ignorat, nici de către cei care comandă, nici de cei care execută ordinele lor criminale. În aceste momente dificile și, fără îndoială, critice suntem datori să înțelegem faptul că nesiguranța, disperarea și depresia s-au cuibărit în fiecare cămin din Grecia.

Că au determinat și, din păcate, continuă să determine până și sinucideri, ale acelora care nu au putut să îndure drama propriilor familii și durerea copiilor lor. În fața tuturor acestor situații, Biserica Greacă încearcă să profite de fiecare oportunitate de solidaritate care i se oferă. Și este pozitiv faptul că, în această negură, se evidențiază sensibilitatea, milostenia și patriotismul curat al grecilor. Pentru a hrăni, a îmbrăca și a oferi nădejde celor disperați.

Din păcate, însă, precum se vede deja foarte clar, drama țării noastre nu numai că nu se termină aici, dar ar putea căpăta noi și imprevizibile dimensiuni. Sunt cerute, de altfel, în aceste zile alte măsuri mult mai dure, mai dureroase, mai nedrepte mergând pe aceeași linie ca cea din trecutul nostru recent care vor duce la eșec și în impas.

Ni se impun doze și mai mari din medicamentul care s-a dovedit a fi mortal. Ni se cer angajamente care nu rezolvă problema, dar care doar întârzie temporar anunțatul sfârșit al economiei noastre. Și ipotechează, în același timp, suveranitatea noastră națională. Amanetează bogăția pe care o avem în prezent, dar și pe cea pe care o putem obține în viitor din pământul și marea noastră.

Amanetează Libertatea, Democrația și Demnitatea noastră Națională.

Dezamăgiți, disperați și îngrijorați, grecii ne pun întrebări și ne cer răspunsuri responsabile, sincere și convingătoare.

Întreabă ce îi așteaptă mâine.

Întreabă încotro se îndreaptă țara noastră. întreabă ce poate să pună capăt aceastei drame.

Ce poate să facă să renască speranța pierdută. Din păcate!

În luarea deciziilor, vocile celor disperați, vocile grecilor, sunt ignorate sfidător.

Din păcate, astăzi, noi, grecii, nu găsim răspunsuri nici măcar pentru ceea ce ni s-a întâmplat și continuă să se ni întâmple, nici la ceea ce ne cer străinii.

Este desigur cel puțin suspectă insistența lor pentru niște rețete eșuate.

Și sunt sfidătoare pretențiile lor în detrimentul suveranității noastre naționale. Și acest lucru este poate cel mai îngrijorător. Nu ar trebui să fie ignorat de nimeni faptul că rezistența oamenilor s-a epuizat. După cum s-a epuizat și rezistența economiei noastre reale.

Și desigur în fața noastră sunt și alte drumuri. Drumuri ale învierii duhovnicești și ale relansării economice. Drumuri ale creației, speranței și perspectivei. Drumuri deschise pentru fiecare bărbat și femeie din Grecia.

Către aceste drumuri suntem datori să ne îndreptăm cu toții, cu sentimentul pocăinței. Punând laolaltă nesfârșitele puteri ale poporului nostru. Îndepărtând, în același timp, șantajul venit din exterior și refuzând rețetele lor aducătoare de moarte.

Având mai presus de orice, neclintită certitudinea ca prin ajutorul lui Dumnezeu și prin încrederea în capacitățile noastre putem să ne descurcăm.

Elada Culturii, Elada Istoriei, Elada Tradiției nu poate să piară nici pentru că unii au crezut astfel, nici pentru că unii s-ar putea să o dorească. Elada noastră poate să stea pe picioarele ei. Poate să meargă înainte.

Excelența Voastră,

Acest drum îl caută și îl așteaptă astăzi grecii…”

Integral la sursa:

http://www.razbointrucuvant.ro/2012/02/02/strigatul-de-durere-al-arhiepiscopului-ieronim-scrisoare-exploziva-catre-primul-ministru-papademos-biserica-greciei-alaturi-de-popor-pune-piciorul-in-prag-in-fata-santajului-ue/

 


 

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.